പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലം – കഥ 02
പാക്കനാർ
മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ട പശുവിന്റെ മുലയിൽനിന്ന് മുളച്ച അത്ഭുതം!
ഒരു കൊട്ടയും ഒരു ചിരിയും കൊണ്ട് ലോകത്തെ ചിന്തിപ്പിച്ച മനുഷ്യൻ
കേരളത്തിന്റെ പഴയ വഴികളിലൂടെ ഒരു മനുഷ്യൻ നടന്നുപോയിരുന്നു. തോളിൽ മുളകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കുട്ടകളും മുറങ്ങളും. കൈയിൽ ചെറിയൊരു വടി. മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു പുഞ്ചിരി.
അയാളുടെ വേഷം സാധാരണക്കാരന്റേത്. തൊഴിൽ കുട്ടയും മുറവും ഉണ്ടാക്കി വിൽക്കൽ. പക്ഷേ അയാളുടെ ചിന്തയും ബുദ്ധിയും സാധാരണക്കാരുടേതായിരുന്നില്ല.
അയാളായിരുന്നു പാക്കനാർ.
പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലത്തിലെ ഒരംഗം. ജന്മംകൊണ്ട് പറയൻ. ജീവിതംകൊണ്ട് അധ്വാനി. വാക്കുകൾകൊണ്ട് വലിയവരെപ്പോലും ചിന്തിപ്പിച്ച ജ്ഞാനി.
അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് കോട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയുടെ *ഐതിഹ്യമാല*യിൽ നിരവധി കഥകളുണ്ട്. അതിൽ ഏറെ കൗതുകമുള്ള ഒരു സംഭവമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.
ഒരു സാധാരണ തൊഴിൽ… അസാധാരണമായൊരു മനുഷ്യൻ
പാക്കനാരുടെ ജീവിതം ആഡംബരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതായിരുന്നില്ല.
കാട്ടിൽനിന്ന് മുളയും ഈറ്റയും ശേഖരിക്കും. അവ വെട്ടി വൃത്തിയാക്കി കുട്ടകളും മുറങ്ങളും നെയ്യും. പിന്നെ അവ ചുമന്നുകൊണ്ട് ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ നടക്കും.
ഓരോ വീട്ടിലും കയറി തന്റെ സാധനങ്ങൾ വിൽക്കും.
ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തെ പല രീതിയിലാണ് കണ്ടിരുന്നത്. ചിലർ ഒരു സാധാരണ കുട്ടവിൽപ്പനക്കാരനായി മാത്രം കണ്ടു. ചിലർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിലെ ബുദ്ധി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പക്ഷേ പാക്കനാർ തന്റെ തൊഴിലിനെ ഒരിക്കലും ചെറുതായി കണ്ടില്ല.
“എന്റെ കൈകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന കുട്ടയും മുറവും വിറ്റാണ് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത്. അതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട്.”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം തന്നെ അതിന് തെളിവായിരുന്നു.
അഗ്നിഹോത്രിയുടെ വീട്ടിലെ ശ്രാദ്ധം
ഒരു ദിവസം മേഴത്തോൾ അഗ്നിഹോത്രിയുടെ വീട്ടിൽ പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധം നടത്താനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.
പന്തിരുകുലത്തിലെ സഹോദരന്മാർ പതിവുപോലെ അവിടെ ഒത്തുകൂടി. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ജീവിതരീതിക്ക് അനുസരിച്ചുള്ള വിഭവങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.
പാക്കനാർ പതിവുപോലെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സാധനവുമായി എത്തി.
അന്ന് അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവന്ന പൊതിക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു.
അത് അഴിച്ചുനോക്കിയ അഗ്നിഹോത്രിയുടെ ഭാര്യ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അതിനുള്ളിൽ പശുവിന്റെ അകിടിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു!
ശ്രാദ്ധസദ്യയ്ക്കുള്ള വിഭവമായി അത് എങ്ങനെ പാകം ചെയ്യും?
അവൾക്ക് വലിയ വിഷമമായി. മറ്റുള്ളവരോട് പറയാനും മടിയായി. ഒടുവിൽ ആ സാധനം അങ്ങനെതന്നെ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി മുറ്റത്തെ മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ടു.
ശ്രാദ്ധച്ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിച്ചു.
ഓരോ വിഭവങ്ങളും തയ്യാറായി. അതിഥികൾക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പി.
പാക്കനാർ കൊണ്ടുവന്ന സാധനത്തിന്റെ കറി മാത്രം സദ്യയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പാക്കനാർ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
അദ്ദേഹം ശാന്തമായി ചോദിച്ചു:
“ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന പൊതിയെവിടെ?”
അഗ്നിഹോത്രിയുടെ ഭാര്യ മിണ്ടിയില്ല.
അഗ്നിഹോത്രി കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ നടന്നതെല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞു.
പാക്കനാർ ചിരിച്ചു.
“അത് കുഴിച്ചിട്ട സ്ഥലത്ത് പോയി ഒന്നു നോക്കൂ. മുളച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന്.”
അവിടെ നിന്നവർ പരസ്പരം നോക്കി.
പശുവിന്റെ അകിട് മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ടാൽ എങ്ങനെയാണ് മുളയ്ക്കുക?
എങ്കിലും പാക്കനാർ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവർ മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു.
മണ്ണിനടിയിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്ന അത്ഭുതം
അഗ്നിഹോത്രിയുടെ ഭാര്യ നോക്കി.
അവൾ കണ്ട കാഴ്ച വിശ്വസിക്കാനായില്ല!
അവിടെ ഒരു ചെടി മുളച്ചിരിക്കുന്നു. അത് വളർന്ന് പടർന്നു. നിറയെ കായ്കളും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.
അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ അഗ്നിഹോത്രിയെ വിളിച്ചു.
“ഇതൊന്നു വന്നു നോക്കൂ!”
അഗ്നിഹോത്രിയും മറ്റുള്ളവരും അവിടെ എത്തി. പാക്കനാർ കൊണ്ടുവന്ന സാധനം കുഴിച്ചിട്ട സ്ഥലത്ത് ഒരു പച്ചച്ചെടി നിറയെ കായ്കളുമായി വളർന്നുനിൽക്കുന്നു!
പാക്കനാർ അതിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“അതിന്റെ കായ്കൾ പറിച്ചെടുക്കൂ. ഒരു ഉപ്പേരി ഉണ്ടാക്കാൻ പറയൂ.”
അഗ്നിഹോത്രിയുടെ ഭാര്യ കായ്കൾ പറിച്ചെടുത്തു. അവ പാകം ചെയ്ത് ഉപ്പേരിയുണ്ടാക്കി സദ്യയിൽ വിളമ്പി.
അന്നത്തെ സദ്യയിൽ പാക്കനാർ കൊണ്ടുവന്ന സാധനം തന്നെയായിരുന്നു എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്.
ഈ ചെടിയാണ് കോവൽ എന്നും അതിന്റെ കായാണ് കോവയ്ക്ക എന്നും ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.
ഇന്നും കേരളത്തിലെ പല വീടുകളിലും കോവയ്ക്ക തോരനും ഉപ്പേരിയും ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. ഒരിക്കൽ ഒരു ശ്രാദ്ധസദ്യയിൽ നടന്ന ഈ അത്ഭുതമാണ് കോവലിന്റെ ഉത്ഭവവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയുന്ന ഐതിഹ്യം.
ഒരു ചിരിക്ക് പിന്നിലെ ജ്ഞാനം
അന്ന് അവിടെ കൂടിയിരുന്നവർ പാക്കനാരെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
അദ്ദേഹം വലിയ പണ്ഡിതനായിരുന്നില്ലെന്ന് ചിലർ കരുതിയിരിക്കാം. വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്ത്രങ്ങളോ ആഭരണങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രാജകീയമായ ജീവിതവുമില്ല.
പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ചിന്തകളെ മാറ്റിമറിച്ചു.
പാക്കനാർ ആരെയും അപമാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല. തന്റെ അറിവ് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാനും ശ്രമിച്ചില്ല.
ഒരു ചെറിയ ചിരി. കുറച്ച് വാക്കുകൾ. അതിലൂടെ വലിയൊരു അത്ഭുതം.
അതാണ് പാക്കനാരുടെ കഥകളുടെ പ്രത്യേകത.
കാശിയിൽ പോയ ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകിയ പാഠം
പാക്കനാരെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധമായ കഥയുമുണ്ട്.
ഒരിക്കൽ ചില ബ്രാഹ്മണർ കാശിയിലേക്ക് ഗംഗാസ്നാനത്തിനായി പോകുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു.
അദ്ദേഹം അവരോട് ഒരു ചെറിയ വടി കൊടുത്തു.
“നിങ്ങൾ കാശിയിൽ പോകുമ്പോൾ ഈ വടി ഗംഗാനദിയിൽ ഒന്നു മുക്കിക്കൊണ്ടുവരാമോ?”
അവർ സമ്മതിച്ചു.
കാശിയിലെത്തി വടി ഗംഗയിൽ മുക്കിയപ്പോൾ അത് വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയി. അവർക്ക് അത് തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ പാക്കനാർ വടിയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
അവർ നടന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു.
പാക്കനാർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഗംഗയിലാണോ പോയത്? എന്നാൽ വിഷമിക്കേണ്ട.”
അദ്ദേഹം തന്റെ വീട്ടിനടുത്തുള്ള കുളത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി വടിയെ വിളിച്ചു.
ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്, ആ കുളത്തിൽനിന്ന് വടി പൊങ്ങിവന്നുവെന്നാണ്.
ബ്രാഹ്മണർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
എല്ലാ വെള്ളത്തിലും ദൈവികത കാണാൻ കഴിയുന്ന മനസ്സിന് കാശിയിലേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ടോ എന്നൊരു ചിന്തയാണ് പാക്കനാർ അവർക്കു നൽകിയതെന്ന് ഐതിഹ്യമാല വിവരിക്കുന്നു.
ഒരു കൊട്ടയുടെ വില
പാക്കനാരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത എന്തായിരുന്നു?
അദ്ദേഹം സ്വന്തം തൊഴിലിനെ ഒരിക്കലും അപമാനിച്ചില്ല.
മുള വെട്ടി കുട്ടയുണ്ടാക്കുന്നത് ചെറിയ ജോലിയല്ല. അതിന് ക്ഷമ വേണം. കൈവിരുത് വേണം. അധ്വാനം വേണം.
പക്ഷേ സമൂഹം ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ തൊഴിൽ നോക്കിയാണ് അവന്റെ വില തീരുമാനിക്കുന്നത്.
പാക്കനാർ അത്തരമൊരു കാഴ്ചപ്പാടിന് മുന്നിൽ തലകുനിച്ചില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകളിൽ കാണുന്ന തമാശയും ചോദ്യങ്ങളും അതിന് തെളിവാണ്.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ മഹത്വം അയാൾ ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രത്തിലോ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തിലോ അല്ല. അയാളുടെ ചിന്തയിലും പ്രവൃത്തിയിലുമാണ്.
അതിനാലാണ് നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും പാക്കനാരുടെ പേര് കേരളത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്.
മുളകൊണ്ട് കുട്ടയും മുറവും ഉണ്ടാക്കി വിറ്റിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ, തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് ഒരു വലിയ സന്ദേശം നൽകി.
ലോകം ഒരാളെ അയാളുടെ തൊഴിൽകൊണ്ട് അളക്കുമ്പോൾ, അയാളുടെ ഉള്ളിലെ അറിവും മനസ്സിന്റെ വലുപ്പവും കാണാൻ മറക്കരുത്.
📖 കഥയുടെ ഉറവിടവും കുറിപ്പും
ഈ കഥയുടെ പ്രധാന സ്രോതസ്സ് കോട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയുടെ ഐതിഹ്യമാല – പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലം എന്ന അധ്യായമാണ്.
പാക്കനാർ പശുവിന്റെ അകിട് കൊണ്ടുവന്നതും അത് മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ടപ്പോൾ കോവൽച്ചെടിയായി വളർന്നതും അതിന്റെ കായകൊണ്ട് ഉപ്പേരി ഉണ്ടാക്കിയതും ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ഐതിഹ്യമാണ്. കാശിയിലെ ഗംഗയിൽ താഴ്ന്ന വടി വീട്ടിലെ കുളത്തിൽനിന്ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയ കഥയും ഇതേ അധ്യായത്തിലുണ്ട്.

Comments
Post a Comment