Friday, January 23, 2026

വായുപുത്രന്മാരുടെ സംഗമം: ഭീമന്റെ അഹങ്കാരം മാറ്റിയ ഹനുമാൻ! 🙏🐒

 

വായുപുത്രന്മാരുടെ സംഗമം: ഭീമന്റെ അഹങ്കാരം മാറ്റിയ ഹനുമാൻ! 🙏🐒



പാണ്ഡവരുടെ വനവാസക്കാലം. ഹിമാലയത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലെ ഗന്ധമാദന പർവ്വതത്തിനടുത്തുള്ള വനത്തിൽ അവർ താമസിക്കുന്ന സമയം.

ഒരിക്കൽ, കാറ്റിൽ പറന്നുവന്ന അതിമനോഹരവും സുഗന്ധവുമുള്ള ഒരു പുഷ്പം പാഞ്ചാലിയുടെ അടുത്തെത്തി. 'കല്യാണസൗഗന്ധികം' എന്ന അപൂർവ്വ പുഷ്പമായിരുന്നു അത്. അതിൻ്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മയങ്ങിയ ദ്രൗപദി, തനിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള കൂടുതൽ പൂക്കൾ വേണമെന്ന് ഭീമസേനനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

പ്രിയതമയുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുക്കാൻ, വായുപുത്രനായ ഭീമൻ തന്റെ ഗദയുമെടുത്ത് കാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. കാടുകളും മേടുകളും താണ്ടി, സിംഹങ്ങളെയും ആനകളെയും വഴിമാറ്റി, സ്വന്തം ശക്തിയിലുള്ള അഹങ്കാരത്തോടെ ഭീമൻ മുന്നേറി.

വഴിയോരത്തെ വൃദ്ധൻ

കല്യാണസൗഗന്ധികം പൂത്തുനിൽക്കുന്ന കദളീവനത്തിലേക്ക് കടക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ, വഴിയിൽ ഒരു വലിയ പാറക്കല്ലിന് മുകളിൽ പ്രായം ചെന്ന, ക്ഷീണിച്ചവശനായ ഒരു കുരങ്ങൻ കിടക്കുന്നത് ഭീമൻ കണ്ടു.

വഴി തടസ്സപ്പെടുത്തി കിടക്കുന്ന ആ കുരങ്ങനെ കണ്ട് ഭീമന് ദേഷ്യം വന്നു. അദ്ദേഹം ഗർജ്ജിച്ചു: "ഹേയ് വാനരാ, വഴിയിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകൂ! ഞാൻ കുരുവംശജനായ, വായുപുത്രനായ ഭീമസേനനാണ്."

ആ വൃദ്ധ കുരങ്ങൻ വളരെ ക്ഷീണിച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "മകനേ, എനിക്ക് വയസ്സായി, എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും വയ്യ. നിനക്ക് അത്ര നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ എന്നെ ചാടിക്കടന്നു പൊയ്ക്കൊള്ളൂ."

ഭീമൻ പറഞ്ഞു: "മുതിർന്നവരെ ചാടിക്കടക്കുന്നത് ധർമ്മമല്ല. അതുകൊണ്ട് നീ മര്യാദയ്ക്ക് വഴി മാറിത്താ."

അപ്പോൾ ആ കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു: "ശരി, എനിക്ക് അനങ്ങാൻ വയ്യ. നീ എൻ്റെ ഈ വാൽ ഒന്ന് മാറ്റി വെച്ചിട്ട് പൊയ്ക്കൊള്ളൂ."

ഭീമന്റെ പരീക്ഷണം

ഭീമൻ പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. ഒരു വയസ്സൻ കുരങ്ങന്റെ വാല് മാറ്റാൻ തനിക്കാണോ പ്രയാസം! അദ്ദേഹം തൻ്റെ ഇടതുകൈ കൊണ്ട് നിസ്സാരമായി ആ വാലിൽ പിടിച്ചു മാറ്റിയിടാൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ, അത്ഭുതം! വാല് അനങ്ങിയില്ല.

ഭീമന് അത്മവിശ്വാസം കുറഞ്ഞു. ഇത്തവണ അദ്ദേഹം തൻ്റെ ഇരു കൈകളും ചേർത്ത് പിടിച്ചു പൂർണ്ണ ശക്തിയോടെ വലിച്ചു. ഇല്ല! വാല് ഒരിഞ്ച് പോലും അനങ്ങുന്നില്ല. ഭീമൻ വിയർത്തു കുളിച്ചു. ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ള ഭീമന്, ഒരു സാധാരണ കുരങ്ങൻ്റെ വാല് അനക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.

തിരിച്ചറിവും സമാഗമവും

ആ നിമിഷം ഭീമന്റെ മനസ്സിലെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ കൊടുமுடி തകർന്നു വീണു. ഇത് സാധാരണ കുരങ്ങനല്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. ഭീമൻ കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ ചോദിച്ചു: "അങ്ങ് ആരാണ്? ക്ഷീണിച്ച ഈ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ അനന്തമായ ശക്തി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച അങ്ങ് സാക്ഷാൽ വായുദേവനാണോ അതോ ദേവേന്ദ്രനാണോ?"

പെട്ടെന്ന് ആ വൃദ്ധരൂപം മാറി, അതിതേജസ്വിയായ ഒരു രൂപം അവിടെ തെളിഞ്ഞു.

"ഭീമാ, ഞാൻ ശ്രീരാമദാസനായ ഹനുമാനാണ്. വായുപുത്രനായ നീ എൻ്റെ ഇളയ സഹോദരനാണ്."

അത് സാക്ഷാൽ ചിരഞ്ജീവിയായ ഹനുമാൻസ്വാമിയായിരുന്നു!

സഹോദരനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭീമൻ ആ പാദങ്ങളിൽ വീണു നമസ്കരിച്ചു. ആനന്ദക്കണ്ണീരോടെ ഹനുമാൻ ഭീമനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു പുണർന്നു.

ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: "സഹോദരാ, നിൻ്റെ ഭുജബലത്തിൽ നിനക്കുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ അഹങ്കാരം മാറ്റാനാണ് ഞാൻ വഴി തടഞ്ഞത്. ശക്തിയുണ്ടെന്ന് കരുതി ആരെയും നിസ്സാരമായി കാണരുത്. എപ്പോഴും വിനയം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക."

കല്യാണസൗഗന്ധികം പൂക്കൾ എവിടെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഭീമന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. കൂടാതെ വരാനിരിക്കുന്ന കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനന്റെ കൊടിയിൽ താൻ സ്ഥാനമുറപ്പിക്കുമെന്നും, ശത്രുക്കളുടെ വീര്യം കെടുത്തുമെന്നും അനുഗ്രഹിച്ചു.

ഗുണപാഠം

കല്യാണസൗഗന്ധികം മാത്രമല്ല, അതിനേക്കാൾ വലിയ 'വിനയം' എന്ന പുഷ്പവും മനസ്സിൽ ചൂടിയാണ് ഭീമൻ അന്ന് മടങ്ങിയത്. എത്ര വലിയ ശക്തിമാനായാലും, ഈശ്വരഭക്തിയും വിനയവും ഇല്ലെങ്കിൽ ആ ശക്തി അപൂർണ്ണമാണെന്ന് ഈ കൂടിക്കാഴ്ച നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ജയ് ഹനുമാൻ! ജയ് ശ്രീറാം! 🙏

മരണത്തെ തോൽപ്പിച്ച ഉത്തരങ്ങൾ: ധർമ്മപുത്രരുടെ യക്ഷപ്രശ്നം! ❓💧

 

മരണത്തെ തോൽപ്പിച്ച ഉത്തരങ്ങൾ: ധർമ്മപുത്രരുടെ യക്ഷപ്രശ്നം! ❓💧




വനവാസത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ അവസാനിക്കാറായ സമയം. പാണ്ഡവർ കൊടുംകാട്ടിലൂടെ നടന്നു തളർന്നിരുന്നു. സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങി. ഒരിറ്റു വെള്ളത്തിനായി അവർ ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞു.

ദാഹം സഹിക്കാനാവാതെ ഇളയവനായ സഹദേവൻ വെള്ളം തേടിയിറങ്ങി. ഒടുവിൽ തെളിനീരുള്ള ഒരു സുന്ദരമായ തടാകം അവൻ കണ്ടെത്തി. ആശ്വാസത്തോടെ വെള്ളം കുടിക്കാൻ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടു:

"നിൽക്കൂ! ഇത് എന്റെ തടാകമാണ്. എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ ഉത്തരം നൽകിയ ശേഷം മാത്രമേ നിനക്ക് വെള്ളം കുടിക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം, നീ മരിച്ചു വീഴും!"

ദാഹം കൊണ്ട് വലഞ്ഞിരുന്ന സഹദേവൻ ആ മുന്നറിയിപ്പ് വകവെച്ചില്ല. അവൻ വെള്ളം കുടിച്ചു, നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ജീവനറ്റവനെപ്പോലെ നിലത്തു വീണു.

തിരിച്ചുവരാത്ത സഹദേവനെ അന്വേഷിച്ച് നകുലനും, പിന്നാലെ വീരന്മാരായ അർജ്ജുനനും ഭീമനും ചെന്നു. അവരോടും ആ അദൃശ്യ യക്ഷൻ ഇതുതന്നെ ആവർത്തിച്ചു. എന്നാൽ സ്വന്തം കരുത്തിലും ആയുധബലത്തിലും വിശ്വാസമർപ്പിച്ച അവർ ആ വാക്കുകളെ അവഗണിച്ച് വെള്ളം കുടിക്കുകയും മരിച്ചു വീഴുകയും ചെയ്തു.

ഒടുവിൽ, സഹോദരങ്ങളെ കാണാതെ ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ അവിടെയെത്തി. കരയിൽ നിശ്ചലരായി കിടക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നാല് സഹോദരങ്ങളെ കണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം തകർന്നു.

എങ്കിലും, ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാത്ത അദ്ദേഹം ശാന്തനായി ആ അദൃശ്യ ശക്തിയോട് ചോദിച്ചു: "ആരാണ് അങ്ങ്? എന്തിനാണ് എന്റെ സഹോദരങ്ങളെ വധിച്ചത്?"

ഒരു കൊറ്റിയുടെ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട യക്ഷൻ പറഞ്ഞു: "ഇവർ എന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് അവഗണിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരാ, നിനക്ക് ജീവൻ വേണമെങ്കിൽ എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുക."

വിനയത്തോടെ യുധിഷ്ഠിരൻ സമ്മതിച്ചു. അവിടെ നടന്നത് വാളുകൾ കൊണ്ടുള്ള യുദ്ധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അറിവിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും പോരാട്ടമായിരുന്നു.

യക്ഷൻ ചോദ്യങ്ങൾ ശരവേഗത്തിൽ തൊടുത്തുവിട്ടു. യുധിഷ്ഠിരൻ കൃത്യമായ ഉത്തരങ്ങളും നൽകി:

  • യക്ഷൻ: "കാറ്റിനേക്കാൾ വേഗതയേറിയത് എന്ത്?"

    • യുധിഷ്ഠിരൻ: "മനസ്സ്."

  • യക്ഷൻ: "ഭൂമിയേക്കാൾ ക്ഷമയുള്ളത് ആര്?"

    • യുധിഷ്ഠിരൻ: "മാതാവ്."

  • യക്ഷൻ: "ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം എന്ത്?"

    • യുധിഷ്ഠിരൻ: "ദിവസവും കൺമുന്നിൽ ജീവികൾ മരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും, താൻ മാത്രം മരിക്കില്ലെന്നും ഇവിടെ ശാശ്വതനാണെന്നും മനുഷ്യൻ കരുതുന്നു. ഇതിൽപ്പരം എന്ത് അത്ഭുതം!"

യുധിഷ്ഠിരന്റെ ജ്ഞാനം നിറഞ്ഞ ഉത്തരങ്ങളിൽ യക്ഷൻ സന്തുഷ്ടനായി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഹേ ധർമ്മപുത്രാ, ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രಸന്നനാണ്. നിന്റെ മരിച്ചു കിടക്കുന്ന സഹോദരന്മാരിൽ ഒരാളെ മാത്രം നിനക്ക് ജീവിപ്പിക്കാം. ആരെ വേണം?"

ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് നകുലനെ തിരികെ തന്നാൽ മതി."

യക്ഷൻ അതിശയിച്ചു പോയി. "സ്വന്തം അമ്മയായ കുന്തിയുടെ മക്കളായ, അതിശക്തരായ ഭീമനെയോ അർജ്ജുനനെയോ ഉപേക്ഷിച്ച്, നീ എന്തിനാണ് രണ്ടാനമ്മയായ മാദ്രിയുടെ മകനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്?"

യുധിഷ്ഠിരന്റെ മറുപടി ധർമ്മത്തിന്റെ കൊടുമുടിയായിരുന്നു:

"എന്റെ പിതാവിന് കുന്തി, മാദ്രി എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ഭാര്യമാരുണ്ട്. കുന്തിയുടെ പുത്രനായി ഞാൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. എന്നാൽ മാദ്രി മാതാവിന് മക്കളാരും ബാക്കിയില്ല. അതിനാൽ ആ അമ്മയ്ക്കും നീതി ലഭിക്കാനായി മാദ്രീപുത്രനായ നകുലൻ ജീവിക്കട്ടെ. ധർമ്മമാണ് എനിക്ക് വലുത്."

ഈ മറുപടി കേട്ടതോടെ യക്ഷന്റെ രൂപം മാറി. അത് സാക്ഷാൽ യമധർമ്മരാജൻ ആയിരുന്നു! തന്റെ പുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ പരീക്ഷിക്കാൻ എത്തിയതായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

ധർമ്മബോധത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായ യമദേവൻ നാല് സഹോദരങ്ങളെയും ജീവിപ്പിച്ചു. മാത്രമല്ല, വരാനിരിക്കുന്ന അജ്ഞാതവാസക്കാലത്ത് ആരും അവരെ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കട്ടെ എന്ന് അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു.


ഗുണപാഠം: ആയുധബലത്തേക്കാളും ശാരീരിക കരുത്തിനേക്കാളും വലുതാണ് അറിവും ധർമ്മബോധവും. പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ ഈശ്വരവിശ്വാസവും വിവേകവും കൈവിടാത്തവർക്ക് മുന്നിൽ മരണവും തോറ്റുമാറും.

ഓം ധർമ്മരൂപായ നമ: 🙏



നൂറാമത്തെ തെറ്റ്: ശിശുപാലന്റെ അന്ത്യം

നൂറാമത്തെ തെറ്റ്: ശിശുപാലന്റെ അന്ത്യം



പണ്ട്, ചേദി രാജ്യത്ത് ഒരു വിചിത്രമായ കുഞ്ഞ് ജനിച്ചു. സാധാരണ കുട്ടികളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല അവൻ; മൂന്ന് കണ്ണുകളും നാല് കൈകളുമായാണ് അവൻ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത്. അവന്റെ വികൃതമായ രൂപം കണ്ട് മാതാപിതാക്കൾ ഭയന്നുപോയി. ആ സമയത്താണ് അശരീരിരൂപത്തിൽ ഒരു പ്രവചനം കേട്ടത്:

"ആരുടെ മടിയിലാണോ ഈ കുഞ്ഞിനെ വെക്കുമ്പോൾ അവന്റെ അധികമുള്ള കൈകളും കണ്ണും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്, അവനാൽ ഈ കുട്ടി വധിക്കപ്പെടും."

കാലം കടന്നുപോയി. പല രാജാക്കന്മാരും ബന്ധുക്കളും കുട്ടിയെ കാണാനെത്തി. ആരുടെ കൈകളിലെത്തുമ്പോഴും കുട്ടിക്ക് മാറ്റമൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ദ്വാരകയിൽ നിന്ന് സാക്ഷാൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അവിടെ എത്തുന്നത്. ശിശുപാലന്റെ അമ്മ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അമ്മായി കൂടിയായിരുന്നു (വാസുദേവരുടെ സഹോദരി).

കൃഷ്ണൻ സ്നേഹത്തോടെ ആ കുഞ്ഞിനെ മടിയിലെടുത്തു. അത്ഭുതം! ആ നിമിഷം തന്നെ കുട്ടിയുടെ മൂന്നാം കണ്ണും അധികമുള്ള കൈകളും അപ്രത്യക്ഷമായി. കുട്ടി സാധാരണ രൂപത്തിലായി.

ഇതുകണ്ട് സന്തോഷിക്കുന്നതിന് പകരം ആ അമ്മയുടെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു. പ്രവചനം സത്യമായാൽ തന്റെ മകനെ കൊല്ലുന്നത് തന്റെ സഹോദരപുത്രനായ കൃഷ്ണൻ തന്നെയായിരിക്കുമല്ലോ! അവർ കൃഷ്ണന്റെ കാൽക്കൽ വീണ് അപേക്ഷിച്ചു: "കൃഷ്ണാ, നീ എന്റെ മകനെ കൊല്ലരുത്. അവന് ജീവിക്കണം."

കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മായിക്ക് ഒരു വാക്ക് നൽകി:

"അമ്മായീ, ഭയപ്പെടേണ്ട. ഇവൻ ചെയ്യുന്ന നൂറു തെറ്റുകൾ (അപരാധങ്ങൾ) ഞാൻ ക്ഷമിക്കും. എത്ര മോശമായി പെരുമാറിയാലും 100 തവണ ഞാൻ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കും. എന്നാൽ, നൂറാമത്തെ തെറ്റും കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഇവനെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടി വരും."

ആ അമ്മയ്ക്ക് അത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി.

വർഷങ്ങൾ പലത് കഴിഞ്ഞു. ശിശുപാലൻ ചേദിയിലെ രാജാവായി. എന്നാൽ കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ കൃഷ്ണനോടുള്ള പക അവന്റെ മനസ്സിൽ വളർന്നു വലുതായിരുന്നു. രുക്മിണിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ശിശുപാലൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, കൃഷ്ണൻ അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വിവാഹം ചെയ്തതോടെ ആ പക അഗ്നിപോലെ ആളിക്കത്തി.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പാണ്ഡവർ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിൽ വെച്ച് മഹാരാജസൂയ യാഗം നടത്തുന്നത്. കുരുവംശത്തിലെ തലമുതിർന്ന ഭീഷ്മപിതാമഹൻ, യാഗത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആദരവ് (അഗ്രപൂജ) ശ്രീകൃഷ്ണന് നൽകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. സഭയിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും അത് അംഗീകരിച്ചു.

പക്ഷേ, ശിശുപാലന് അത് സഹിക്കാനായില്ല. അവൻ സഭാമധ്യത്തിൽ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. കോപം കൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു.

"ഈ ഗോപാലനോ അഗ്രപൂജ? രാജാക്കന്മാരും മഹർഷിമാരും ഇരിക്കുന്ന ഈ സഭയിൽ, വെറുമൊരു ഇടയനായ ഇവനെ പൂജിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് നാണമില്ലേ?" ശിശുപാലൻ അലറി.

അവൻ കൃഷ്ണനെതിരെ അധിക്ഷേപങ്ങൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. മോഷ്ടാവ് എന്നും മായാവി എന്നും വിളിച്ചു. ഭീഷ്മരെയും പാണ്ഡവരെയും അവൻ വെറുതെ വിട്ടില്ല. പാണ്ഡവർ ആയുധമെടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും കൃഷ്ണൻ അവരെ ശാന്തരാക്കി.

കൃഷ്ണൻ ശാന്തനായി ഇരുന്നു. അവൻ ഓരോ അധിക്ഷേപവും എണ്ണുകയായിരുന്നു...

ഒന്ന്... പത്ത്... അമ്പത്... തൊണ്ണൂറ്...

ശിശുപാലന്റെ അഹങ്കാരം അതിരുകടന്നു. സഭ മുഴുവൻ നിശബ്ദമായി. ഒടുവിൽ ആ നിമിഷമെത്തി. ശിശുപാലൻ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പതും നൂറും തെറ്റുകൾ പൂർത്തിയാക്കി.

കൃഷ്ണൻ കനത്ത ശബ്ദത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി:

"ശിശുപാലാ, നിന്റെ നൂറു തെറ്റുകൾ ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നിർത്തുക. ഇനിയൊരു വാക്ക് നീ മിണ്ടിയാൽ നിന്റെ മരണം സംഭവിക്കും."

പക്ഷേ, വിധി അവനെ അന്ധനാക്കിയിരുന്നു. ശിശുപാലൻ പുച്ഛത്തോടെ വീണ്ടും കൃഷ്ണനെ പരിഹസിച്ചു. അതായിരുന്നു 101-ാമത്തെ തെറ്റ്.

പിന്നെ എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ മുഖഭാവം മാറി. കൈവിരലിൽ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന സുദർശന ചക്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അത് പാഞ്ഞുചെന്നു. കൺചിമ്മി തുറക്കുന്ന വേഗത്തിൽ ശിശുപാലന്റെ തല അറ്റുവീണു.

ഭഗവാന്റെ ക്ഷമയ്ക്കും ഒരു അതിരുണ്ടെന്നും, അത് ലംഘിച്ചാൽ ശിക്ഷ ഉറപ്പാണെന്നും ആ സഭയിലെ എല്ലാവർക്കും അന്ന് ബോധ്യമായി.



വിധിയുടെ വിളയാട്ടം: പാണ്ഡവരുടെ സഹനത്തിന്റെയും ഈശ്വരസമർപ്പണത്തിന്റെയും കഥ 🙏✨

 

വിധിയുടെ വിളയാട്ടം: പാണ്ഡവരുടെ സഹനത്തിന്റെയും ഈശ്വരസമർപ്പണത്തിന്റെയും കഥ 🙏✨



ഈശ്വരൻ തന്റെ ഭക്തരെ പരീക്ഷിക്കുന്നത് അവരെ തളർത്താനല്ല, മറിച്ച് തങ്കം പോലെ തിളക്കമുള്ളവരാക്കി മാറ്റാനാണ്. മഹാഭാരതത്തിലെ പാണ്ഡവരുടെ ജീവിതം തന്നെ ഇതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. 12 വർഷത്തെ വനവാസത്തിന് ശേഷം, അജ്ഞാതവാസം എന്ന കഠിനമായ അഗ്നിപരീക്ഷയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ പാണ്ഡവർക്ക് കൂട്ടുണ്ടായിരുന്നത് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസം മാത്രമായിരുന്നു.

ചക്രവർത്തിമാരായിരുന്നവർ ദാസന്മാരായും, രാജ്ഞിയായിരുന്നവൾ തോഴിയായും മാറേണ്ടി വന്നത് വിധിയുടെ ക്രൂരതയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഭഗവാന്റെ ലീലയായിരുന്നു. അഹങ്കാരത്തിന്റെ അവസാനത്തെ കണിക പോലും കളഞ്ഞ്, മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി ഈശ്വരനിൽ അർപ്പിക്കാനുള്ള അവസരമായിരുന്നു അത്.

വിരാട രാജ്യത്ത്, ആരും തിരിച്ചറിയാതെ അവർ വേഷം മാറി ജീവിച്ച ആ ഭക്തിസാന്ദ്രമായ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:

1. രാജാസനത്തിൽ നിന്നും ദാസനിലേക്ക് (യുധിഷ്ഠിരൻ - കങ്കൻ)

ധർമ്മത്തിന്റെ മൂർത്തീഭാവമായ യുധിഷ്ഠിരൻ, 'കങ്കൻ' എന്ന പേരിൽ ഒരു സന്യാസിതുല്യനായ ബ്രാഹ്മണനായി മാറി. ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം, വിരാട രാജാവിന്റെ ഉപദേഷ്ടാവായും നേരംപോക്കിനായി ചൂതുകളിക്കുന്നവനായും മാറി. "എല്ലാം കൃഷ്ണന്റെ ഇച്ഛ" എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നതിനാൽ, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞകൾ കേൾക്കുമ്പോഴും യുധിഷ്ഠിരന്റെ മനസ്സിൽ തെല്ലും വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പദവികൾ ശാശ്വതമല്ലെന്നും, ധർമ്മം മാത്രമാണ് സത്യമെന്നും അദ്ദേഹം ലോകത്തിന് കാണിച്ചുതന്നു.

2. അന്നം നൽകുന്നവൻ (ഭീമൻ - വല്ലഭൻ)

വായുപുത്രനായ ഭീമൻ, തന്റെ അമാനുഷികമായ ശക്തി അടുക്കളയിലെ പുകയ്ക്കും കരിയ്ക്കുമിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. 'വല്ലഭൻ' എന്ന പേരിൽ പാചകക്കാരനായി. വിശക്കുന്നവർക്ക് അന്നം നൽകുന്നത് ഈശ്വരസേവയാണെന്ന് ഭീമൻ കരുതി. ഇടയ്ക്ക് വിനോദത്തിനായി മല്ലയുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടി വന്നെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ കൃഷ്ണസ്മരണ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഭീമൻ ശാന്തനായി വർത്തിച്ചു.

3. അഹങ്കാരമൊഴിഞ്ഞ അർജ്ജുനൻ (ബൃഹന്നള)

ഇവിടെയാണ് ഭഗവാന്റെ ലീല ഏറ്റവും വ്യക്തമാകുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വില്ലാളി വീരനായ അർജ്ജുനൻ, പൗരുഷം വെടിഞ്ഞ്, കൈകളിൽ വളകളിട്ട്, നപുംസക വേഷത്തിൽ 'ബൃഹന്നള'യായി മാറി. രാജകുമാരിയെ നൃത്തം പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അർജ്ജുനൻ തന്റെ അഹങ്കാരത്തെ പൂർണ്ണമായും ഭഗവാന്റെ കാൽക്കൽ സമർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഏത് വേഷത്തിലും ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അർജ്ജുനൻ തെളിയിച്ചു.

4. & 5. മിണ്ടാപ്രാണികളിൽ ഈശ്വരനെ കണ്ടവർ (നകുലനും സഹദേവനും)

സഹോദരന്മാരിൽ ഇളയവരായ നകുലനും സഹദേവനും തിരഞ്ഞെടുത്തത് മിണ്ടാപ്രാണികളുടെ സേവനമാണ്. നകുലൻ 'ഗ്രന്ഥികൻ' എന്ന പേരിൽ കുതിരകളെയും, സഹദേവൻ 'തന്ത്രിപാലൻ' എന്ന പേരിൽ പശുക്കളെയും പരിപാലിച്ചു. ഗോപാലകൃഷ്ണനെ സ്നേഹിക്കുന്ന അവർക്ക് ഗോക്കളെ സേവിക്കുന്നത് ഭഗവാനെ സേവിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെയായിരുന്നു.

6. സഹനത്തിന്റെ ദേവത (ദ്രൗപദി - സൈരന്ധ്രി)

ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണം ദ്രൗപദിക്കായിരുന്നു. സാക്ഷാൽ കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരിതുല്യയായ പാഞ്ചാലി, മറ്റൊരു രാജ്ഞിയുടെ മുടി ചീകിക്കൊടുക്കുന്ന 'സൈരന്ധ്രി'യായി മാറി. കൗരവസഭയിൽ വെച്ച് "കൃഷ്ണാ..." എന്ന് വിളിച്ച് കരഞ്ഞ അതേ വിശ്വാസത്തോടെ, ഓരോ നിമിഷവും അവൾ വിരാട കൊട്ടാരത്തിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടി. കീചകന്റെ രൂപത്തിൽ ആപത്ത് വന്നപ്പോഴും, ഭർത്താക്കന്മാരിലല്ല, മറിച്ച് ഭഗവാനിലാണ് അവൾ അഭയം കണ്ടെത്തിയത്.

ധർമ്മത്തിന്റെ വിജയം

ഒരു വർഷം അവർ ആരുമറിയാതെ, അപമാനങ്ങൾ സഹിച്ച്, ഈശ്വരനാമം ജപിച്ച് അവിടെ കഴിഞ്ഞു. സമയം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും ഗാണ്ഡീവം കയ്യിലെടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും പാണ്ഡവർ വെറുമൊരു രാജാക്കന്മാരായിരുന്നില്ല, അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധി വരുത്തിയ സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന യോഗികളായി മാറിയിരുന്നു.

ഗുണപാഠം: ജീവിതത്തിൽ തിരിച്ചടികൾ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ പതറരുത്. പാണ്ഡവരെപ്പോലെ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുക. ഈശ്വരൻ നമ്മെ വലിയ വിജയങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. എവിടെ ധർമ്മമുണ്ടോ, അവിടെ കൃഷ്ണനുണ്ട്; എവിടെ കൃഷ്ണനുണ്ടോ, അവിടെ വിജയവുമുണ്ട്.

ഹരേ കൃഷ്ണ! 🙏

Tuesday, September 23, 2025

🌙 നവരാത്രി ദിനം 3: ചന്ദ്രഘണ്ട ദേവിയുടെ ദിവ്യശക്തിയും ധൈര്യവും


🌙 നവരാത്രി ദിനം 3: ചന്ദ്രഘണ്ട ദേവിയുടെ ദിവ്യശക്തിയും ധൈര്യവും

നവരാത്രിയുടെ മൂന്നാം ദിനം ചന്ദ്രഘണ്ട ദേവിക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ദുർഗയുടെ യുദ്ധശക്തിയുടെ പ്രതീകമായ ഈ ദേവി, ഭക്തരെ ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയും ആത്മബലവും ധൈര്യവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ചന്ദ്രഘണ്ടയുടെ രൂപം ഭയങ്കരവും ദിവ്യവുമായ ഒരു സംയോജനമാണ്—അവൾ ദുഷ്ടശക്തികളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദേവിയാണ്, എന്നാൽ ഭക്തർക്കായി സമാധാനവും കൃപയും നൽകുന്ന അമ്മയും.

🕉️ ചന്ദ്രഘണ്ട ആരാണ്?

ചന്ദ്രഘണ്ട ദേവി, തലയിൽ അർദ്ധചന്ദ്രം ഘണ്ടയുടെ (മണിയുടെ) രൂപത്തിൽ ധരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ പേര്. അവൾക്ക് പത്ത് കൈകളുണ്ട്, ഓരോന്നിലും വ്യത്യസ്ത ആയുധങ്ങൾ. അവൾ ഒരു സിംഹത്തിന്റെ മേൽ ഇരുന്നു, യുദ്ധശക്തിയുടെ പ്രതീകമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. മുഖഭാവം കഠിനവും ശക്തിയോടും കൂടിയതായിട്ടാണ്, എന്നാൽ ഭക്തർക്കായി അതിൽ ദയയും കൃപയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

🌸 ദേവിയുടെ പ്രതീകങ്ങൾ

- അർദ്ധചന്ദ്രം: മനസ്സിന്റെ ശാന്തതയും ആത്മജ്ഞാനവും.
- ഘണ്ട (മണി): ജാഗ്രതയും ദുഷ്ടശക്തികളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം.
- സിംഹം: ധൈര്യവും ശക്തിയും.
- പത്ത് കൈകൾ: വിവിധ ആയുധങ്ങൾ, ദുഷ്ടതയെ നശിപ്പിക്കാൻ.

ഈ ദിനത്തിൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നത് മണിപൂര ചക്രം ഉണർത്തുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇത് ആത്മബലവും ആത്മനിയന്ത്രണവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

🎨 ദിവ്യ ദൃശ്യരൂപം

ചന്ദ്രഘണ്ട ദേവിയുടെ ദൃശ്യരൂപം ശക്തിയും ഭക്തിയുമാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീപൊളിയുന്ന ധൈര്യം, ആയുധങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ കൈകൾ, സിംഹത്തിന്റെ മേൽ ഇരിക്കുന്ന ഭാവം—all these portray her as the fierce protector of righteousness.

🙏 ആരാധനാ രീതികൾ

- ചുവപ്പ്, ഓറഞ്ച് പൂക്കൾ സമർപ്പിക്കുക.
- ജപമന്ത്രം:  
  ॐ देवी चन्द्रघण्टायै नमः  
  (ഓം ദേവി ചന്ദ്രഘണ്ടായൈ നമഃ)
- ഭയങ്ങൾ നീക്കാൻ, ആത്മബലം തേടാൻ ധ്യാനിക്കുക.

---

🌺 ആത്മീയ ചിന്ത

നവരാത്രിയുടെ മൂന്നാം ദിനം, ഭയങ്ങളെ നേരിടാനും ആത്മബലം കണ്ടെത്താനും ഒരു ആത്മീയ ക്ഷണമാണ്. ചന്ദ്രഘണ്ട ദേവിയുടെ കൃപ, നമ്മെ ദുഷ്ടതകളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുകയും, ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

---


🌼 നവരാത്രി ദിനം 2: ബ്രഹ്മചാരിണിയുടെ തപസ്സും ദിവ്യശക്തിയും


🌼 നവരാത്രി ദിനം 2: ബ്രഹ്മചാരിണിയുടെ തപസ്സും ദിവ്യശക്തിയും

നവരാത്രിയുടെ രണ്ടാം ദിനം ബ്രഹ്മചാരിണി ദേവിക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. തപസ്സിന്റെ, ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ, ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ഈ ദേവി, ആത്മീയതയുടെ ആഴത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നു. ശുദ്ധതയും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഭാവത്തിൽ, ദേവി ബ്രഹ്മചാരിണി ഭക്തരെ ആത്മശുദ്ധിയിലേക്കും ആത്മബലത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു.

🕉️ ബ്രഹ്മചാരിണി ആരാണ്?

ബ്രഹ്മചാരിണി ദേവി, തപസ്സിന്റെ ദേവിയാണ്. വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കാലിൽ ചെരിയില്ലാതെ നടന്ന്, വലത് കൈയിൽ ജപമാലയും ഇടത് കൈയിൽ കമണ്ഡലുവും പിടിച്ചാണ് ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. ഹിമാലയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ചന്ദ്രപ്രകാശം നിറഞ്ഞ ഒരു തപസ്സിനിരയായ ദൃശ്യമാണ് അവൾ.

🌸 ദേവിയുടെ പ്രതീകങ്ങൾ

- ജപമാല: ആത്മധ്യാനവും തപസ്സും.
- കമണ്ഡലു: ത്യാഗവും ആത്മനിയന്ത്രണവും.
- വെള്ള വസ്ത്രം: ശുദ്ധതയും ആത്മവിശുദ്ധിയും.
- കാലിൽ ചെരിയില്ലാത്തത്: തപസ്സിന്റെ മാർഗം, സങ്കടങ്ങളോടുള്ള സഹിഷ്ണുത.

ഈ ദിനത്തിൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നത് സ്വാധിഷ്ഠാന ചക്രം ഉണർത്തുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇത് ആത്മബലവും ആത്മവിശ്വാസവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

🎨 ദിവ്യ ദൃശ്യരൂപം

ദേവി ബ്രഹ്മചാരിണിയുടെ ചിത്രം ഇപ്പോൾ തയ്യാറാണ് 👇  
ദേവിയുടെ സമാധാനപരമായ മുഖഭാവം, വെള്ള വസ്ത്രം, ജപമാലയും കമണ്ഡലുവും—all these reflect her serene penance and divine focus.

🙏 ആരാധനാ രീതികൾ

- വെള്ള പൂക്കൾ സമർപ്പിക്കുക (ചാമ്പ, കുന്തിരി).
- ജപമന്ത്രം:  
  ॐ देवी ब्रह्मचारिण्यै नमः  
  (ഓം ദേവി ബ്രഹ്മചാരിണ്യൈ നമഃ)
- ആത്മധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുക, തപസ്സിന്റെ ശക്തി തേടുക.

---

🌺 ആത്മീയ ചിന്ത

നവരാത്രിയുടെ രണ്ടാം ദിനം, ആത്മീയതയുടെ ആഴത്തിലേക്ക് കടക്കാനുള്ള ക്ഷണമാണ്. ബ്രഹ്മചാരിണിയുടെ തപസ്സും സമാധാനവും നമ്മെ ആത്മവിശ്വാസത്തിലേക്കും ആത്മജ്ഞാനത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. ഈ ദിവ്യദിനത്തിൽ, ദേവിയുടെ കൃപ നമുക്ക് ആത്മശുദ്ധിയും ആത്മബലവും നൽകട്ടെ.

---


നവരാത്രി ദിനം 1: ശൈലപുത്രിയുടെ ദിവ്യകൃപ


🌺 നവരാത്രി ദിനം 1: ശൈലപുത്രിയുടെ ദിവ്യകൃപ

നവരാത്രിയുടെ ആദ്യ ദിനം ശൈലപുത്രി ദേവിക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹിമാലയപർവതത്തിന്റെ പുത്രിയായ ഈ ദേവി, ശുദ്ധതയുടെ, ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ, ആത്മനിശ്ചയത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ഒമ്പത് രാത്രികളുടെ ആത്മീയ യാത്രയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന ദിവ്യശക്തിയാണ് ശൈലപുത്രി.

🕉️ ശൈലപുത്രി ആരാണ്?

ശൈലപുത്രി എന്നത് "പർവതത്തിന്റെ പുത്രി" എന്നർത്ഥം വരുന്ന പേരാണ്. ദേവി ഒരു വെള്ള കാളയുടെ (നന്ദി) മേൽ ഇരുന്നു, ഒരു ത്രിശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച്, മറ്റെ കൈയിൽ താമരപ്പൂ പിടിച്ചാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ ധൈര്യത്തിന്റെയും ആത്മീയ ഉണർവിന്റെയും പ്രതീകങ്ങളാണ്. ദേവിയുടെ സമാധാനപരമായ മുഖഭാവം ആത്മശക്തിയും ആത്മവിശ്വാസവും ഉണർത്തുന്നു.

🌄 ദേവിയുടെ പ്രതീകങ്ങൾ

- ത്രിശൂലം: സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, നാശം — ഈ മൂന്നു ശക്തികളുടെ സമതുലിത രൂപം.
- താമര: ലോകമയത്വത്തിനിടയിൽ ആത്മീയ ശുദ്ധതയും വളർച്ചയും.
- വെള്ള കാള: ധൈര്യം, ക്ഷമ, ധർമ്മം.
- ചുവപ്പ് വസ്ത്രം: ഊർജ്ജം, പ്രവർത്തനം, മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം.

ശൈലപുത്രിയെ ആരാധിക്കുന്നത് മൂലാധാര ചക്രം ഉണർത്തുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇത് ആത്മീയതയുടെ അടിസ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കുന്നു.

🎨 ദിവ്യ ദൃശ്യരൂപം

ദേവി ശൈലപുത്രിയുടെ ചിത്രത്തിൽ, ചുവപ്പും പൊൻ നിറങ്ങളും ചേർന്ന വസ്ത്രത്തിൽ, സമാധാനപരമായ മുഖഭാവത്തോടെ, വെള്ള കാളയുടെ മേൽ ഇരിക്കുന്ന ദൃശ്യമാണ്. ദേവിയുടെ കിരീടം, ആഭരണങ്ങൾ, താമരപ്പൂ, ത്രിശൂലം എന്നിവ ദിവ്യതയുടെ ആഴം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

🙏 ആരാധനാ രീതികൾ

- നെയ്യ് വിളക്കു തെളിച്ച് ചുവപ്പ് പൂക്കൾ സമർപ്പിക്കുക (താമര, ചെമ്പക).
- ജപമന്ത്രം:  
  ॐ देवी शैलपुत्र्यै नमः  
  (ഓം ദേവി ശൈലപുത്ര്യൈ നമഃ)
- ആത്മശക്തിക്ക് വേണ്ടി ധ്യാനിക്കുക, ആത്മവിശ്വാസം തേടുക.

---

🌸 ആത്മീയ ചിന്ത

നവരാത്രിയുടെ ആദ്യ ദിനം ഒരു ആചാരമല്ല, അത് ആത്മീയതയിലേക്കുള്ള ഒരു ക്ഷണമാണ്. ദൈവീക സ്ത്രീശക്തിയെ ആദരിക്കുകയും, ആത്മീയതയുടെ അടിസ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യാനുള്ള അവസരമാണ്. ശൈലപുത്രിയുടെ കൃപ നമുക്ക് ആത്മശക്തിയും സമാധാനവും നൽകട്ടെ.

---


Friday, September 12, 2025

കോട്ടയ്ക്കൽ കിട്ടുണ്ണി: അമ്മ ഭക്തിയുടെ പ്രതിരൂപം

 


കോട്ടയ്ക്കൽ കിട്ടുണ്ണി: അമ്മ ഭക്തിയുടെ പ്രതിരൂപം


പണ്ടുകാലത്ത്, കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ കീഴിൽ കോട്ടയ്ക്കൽ ഒരു പ്രധാന സൈനിക കേന്ദ്രമായിരുന്നു. അവിടെ കിട്ടുണ്ണി എന്നൊരു വലിയ പടയാളി ഉണ്ടായിരുന്നു. കിട്ടുണ്ണിക്ക് സ്വന്തം അമ്മയോട് വലിയ സ്നേഹവും ഭക്തിയുമായിരുന്നു. അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷമേ കിട്ടുണ്ണി ആഹാരം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. എത്ര വലിയ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോഴും കിട്ടുണ്ണി ഈ നിയമം തെറ്റിച്ചിരുന്നില്ല.

ഒരു ദിവസം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു വലിയ ഉത്സവം നടക്കുകയാണ്. കിട്ടുണ്ണിയും അമ്മയും ആ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പോയി. ഉത്സവത്തിന്റെ ആരവങ്ങളിലായിരുന്നപ്പോൾ കിട്ടുണ്ണിയുടെ അമ്മയെ കാണാനില്ല. കിട്ടുണ്ണി അമ്മയെ അന്വേഷിച്ച് എല്ലാ വഴിക്കും നോക്കി. പക്ഷേ, അമ്മയെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കിട്ടുണ്ണിക്ക് വലിയ ദുഃഖമുണ്ടായി. അമ്മയെ കാണാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കില്ലെന്ന് കിട്ടുണ്ണി തീരുമാനിച്ചു.

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, കിട്ടുണ്ണി ആഹാരം കഴിക്കാതെ ദുർബലനായി. അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും കുടുംബാംഗങ്ങളും അവനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കിട്ടുണ്ണി വഴങ്ങിയില്ല. ഒരു ദിവസം, കിട്ടുണ്ണി ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പൻ കിട്ടുണ്ണിയോട് പറഞ്ഞു: "പേടിക്കണ്ട. നിന്റെ അമ്മ തൃക്കണാമതിലകം ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ട്. അങ്ങോട്ട് യാത്ര പുറപ്പെടുക."

ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കിട്ടുണ്ണി തൃക്കണാമതിലകം ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി. വഴിയരികിൽ വിശ്രമിച്ചപ്പോൾ കിട്ടുണ്ണി ഒരു നായയെ കണ്ടു. ആ നായ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിനക്ക് വഴികാണിക്കാം." നായയുടെ നിർദ്ദേശം കേട്ട് കിട്ടുണ്ണിക്ക് അത്ഭുതമുണ്ടായി. ആ നായയുടെ പുറകെ കിട്ടുണ്ണി നടന്നു.

നടന്നുനടന്ന് കിട്ടുണ്ണി തൃക്കണാമതിലകം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി. അവിടെവെച്ച് കിട്ടുണ്ണി അമ്മയെ കണ്ടു. കിട്ടുണ്ണി അമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, ഞാൻ അമ്മയെ അന്വേഷിച്ച് ഒരുപാട് അലഞ്ഞു. അമ്മയെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ദിവസങ്ങളോളം ആഹാരം കഴിച്ചിട്ടില്ല." ഇത് കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു: "വിശപ്പുള്ളപ്പോൾ ആഹാരം കഴിക്കണം. അതിന് എന്നെ കാത്തുനിൽക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല." കിട്ടുണ്ണിക്ക് അമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഈ കഥ നമുക്ക് മാതൃഭക്തിയുടെയും വിശ്വസ്ഥതയുടെയും ശക്തിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതരുന്നു. ഒപ്പം, ദൈവീകമായ ഇടപെടലുകൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കൊണ്ടുവരും എന്നൊരു സന്ദേശവും ഈ കഥ നൽകുന്നു.



  • കോട്ടയ്ക്കൽ കിട്ടുണ്ണി
    (Kottakkal Kittunni)

  • ഐതിഹ്യമാല (Aithihyamala)

  • അമ്മ ഭക്തി (Amma Bhakthi)

  • ഗുരുവായൂർ (Guruvayoor)

  • തൃക്കണാമതിലകം ക്ഷേത്രം (Thrikkanamathilakam Kshethram)

  • കേരളം ഐതിഹ്യം (Keralam Aithihyam)

  • ഭക്തികഥ (Bhakthikatha)

  • Kottakkal Kittunni story in Malayalam

  • Aithihyamala stories

  • Guruvayur temple legend

  • Malayalam folktales

Sunday, September 7, 2025

വാമനൻ

 

 

 

 


വാമനൻ


പണ്ടുകാലത്ത്, മഹാബലി എന്ന ധർമ്മിഷ്ഠനും ശക്തിമാനുമായ ഒരു അസുര രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. പ്രഹ്ലാദൻ്റെ പേരക്കുട്ടിയായ മഹാബലി തൻ്റെ രാജ്യത്ത് എല്ലാവരെയും സന്തോഷത്തോടെയും സമൃദ്ധിയോടെയും ഭരിച്ചു. ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ മഹാബലിക്ക് വലിയ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, തൻ്റെ ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും കാരണം മഹാബലി അഹങ്കാരിയായി മാറുമോ എന്ന് ദേവന്മാർ ഭയന്നു. കൂടാതെ, ദേവലോകത്തെ പോലും കീഴടക്കാൻ കഴിവുള്ള മഹാബലിയുടെ ശക്തി ദേവന്മാർക്ക് ഭീഷണിയായി മാറി.

ദേവന്മാർ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അവരെ സഹായിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകി. അങ്ങനെ, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു കശ്യപമഹർഷിയുടെയും അദിതിയുടെയും മകനായി വാമനൻ എന്നൊരു കുറിയ ബ്രാഹ്മണക്കുട്ടിയുടെ രൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചു.

മഹാബലി ഒരു വലിയ യാഗം നടത്തുന്ന സമയം നോക്കി വാമനൻ അവിടേക്ക് ചെന്നു. മഹാബലി വാമനനെ ബഹുമാനത്തോടെ സ്വീകരിക്കുകയും എന്ത് വേണമെന്ന് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. വാമനൻ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് എൻ്റെ മൂന്നടി മാത്രം സ്വന്തമായുള്ള ഭൂമി മതി. അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് അത്രയും ഭൂമി എനിക്ക് നൽകിയാൽ മതി." മഹാബലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാമനൻ്റെ ആവശ്യം അംഗീകരിച്ചു.

എന്നാൽ, മഹാബലിയുടെ ഗുരുവായ ശുക്രാചാര്യർക്ക് സംശയം തോന്നി. വാമനൻ വെറുമൊരു ബ്രാഹ്മണനല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുകയും മഹാബലിയോട് വാഗ്ദാനം പിൻവലിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, ദാനം ചെയ്യാൻ വാക്കു നൽകിയതുകൊണ്ട് മഹാബലിക്ക് അത് പിൻവലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ തയ്യാറായി.

വാമനൻ തൻ്റെ ആദ്യത്തെ അടി വെച്ചപ്പോൾ ഭൂമിയും ആകാശവും മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു. രണ്ടാമത്തെ അടി വെച്ചപ്പോൾ ദേവലോകവും മറ്റ് ലോകങ്ങളും നിറഞ്ഞു. മൂന്നാമത്തെ അടി വെക്കാൻ വാമനൻ ഇടം ചോദിച്ചു. മഹാബലിക്ക് താൻ ചെയ്ത തെറ്റ് മനസ്സിലായി. തൻ്റെ വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേണ്ടി മഹാബലി തൻ്റെ തല വാമനൻ്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു.

വാമനൻ മഹാബലിയുടെ തലയിൽ തൻ്റെ മൂന്നാമത്തെ അടി വെച്ചു. അതോടെ മഹാബലി പാതാളത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയി. മഹാബലിയുടെ ഭക്തിയിൽ സന്തുഷ്ടനായ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വരം നൽകി. ഓരോ വർഷവും തൻ്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ ഭൂമിയിൽ വരാനുള്ള അനുമതിയാണ് ഭഗവാൻ നൽകിയത്. അങ്ങനെയാണ് മലയാളികൾ ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നത്.

ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, ഭക്തിയും ദാനശീലവും എത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്നും, ദൈവത്തെ ഒരിക്കലും നമ്മൾ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുതെന്നുമാണ്.



  • വാമനൻ (Vamanan)

  • മഹാബലി (Mahabali)

  • ഓണം (Onam)

  • പുരാണ കഥകൾ (Purana Kathakal)

  • വിഷ്ണു അവതാരം (Vishnu Avatharam)

  • ത്രിവിക്രമൻ (Trivikraman)

  • വാമനാവതാരം (Vamanavatharam)

  • ഹിന്ദു ഐതിഹ്യം (Hindu Aithihyam)

  • Vamana story in Malayalam

  • Onam legend

  • Mahabali and Vamana

  • Hindu mythological tales