ഭാരതം മുഴുവൻ അദ്വൈതദർശനത്തിന്റെ മഹത്ത്വം വർണ്ണിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീശങ്കരൻ കർണ്ണാടകയിലെമൂകാംബികയിലുമെത്തി (ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ശ്രീവേലി എന്നും കാണുന്നു). അവിടെ പ്രഭാകരൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും ശ്രീശങ്കരനെ കാണാനെത്തി. പല യാഗങ്ങളും ചെയ്ത പ്രസിദ്ധി നേടിയ പ്രഭാകരന് ഒരു മകൻ മാത്രമേയുള്ളു. എന്നാൽ അവൻ ആരോടും മിണ്ടുകയില്ല; എന്ത് ചോദിച്ചാലും മറുപടി പറയുകയുമില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള തന്റെ പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ള മകനെ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്നാണ് പ്രഭാകരന്റെ ആവശ്യം. ശങ്കരാചാര്യർ അവനോട് ചോദിച്ചു “നീ ആരാണ്?” ഉടൻ ആ കുട്ടി സ്ഫുടമായി പന്ത്രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലി. വേദാന്തതത്ത്വങ്ങൾ വ്യക്തമായി വ്യക്തമായി വർണ്ണിക്കുന്നവയായിരുന്നു അവ ഈ ശരീരം എന്റെയല്ല പരമാത്മാവാണ് എന്റെ ശരീരംഎന്നാണ് അതിലെ സാരം. ശങ്കരാചാര്യർ ആ ഉത്തരത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായി അവനൊരു നെല്ലിക്ക കൊടുത്തു. കൈയിലൊതുങ്ങുന്ന നെല്ലിക്ക പോലെ ഉപനിഷത്തുകളിലെ ഗഹനമായ ആശയങ്ങൾ വിവരിച്ചതു കൊണ്ട് ശങ്കരാചാര്യർ അവന് ഹസ്തമാലകൻ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു
ഋഷിയും മഹർഷിയും: ഐതിഹ്യവും പദവിയും ഹിന്ദു വിശ്വാസപ്രകാരം, 'ഋഷി', 'മഹർഷി' എന്നീ പദങ്ങൾ കേവലം അറിവുള്ളവരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല. അവരുടെ ഉത്ഭവം, തപസ്സ്, അവർ നേടിയെടുത്ത ശക്തി, പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള അവരുടെ പങ്ക് എന്നിവയെല്ലാം വിശദീകരിക്കുന്ന ആഴത്തിലുള്ള ഐതിഹ്യങ്ങൾ ഇതിനു പിന്നിലുണ്ട്. ഇത് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്നുള്ള വിശദീകരണമാണ്. ഋഷിമാർ: സത്യം ദർശിച്ചവർ 'ഋഷി' എന്ന വാക്കിൻ്റെ അർത്ഥം 'ദർശിച്ചവൻ' എന്നാണ്. ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നവർ സാധാരണ മനുഷ്യരായി ജനിച്ചവരാണ്. എന്നാൽ, അവർ ലോകത്തിലെ സുഖഭോഗങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, കഠിനമായ തപസ്സും ധ്യാനവും വഴി ആത്മീയമായ ഉണർവ്വ് നേടിയെടുത്തു. തപസ്സിലൂടെ അവർക്ക് സാധാരണക്കാർക്ക് ലഭിക്കാത്ത ഉൾക്കാഴ്ചയും അറിവും ലഭിച്ചു. ഐതിഹ്യപരമായ പങ്ക്: * വേദങ്ങൾ രചിച്ചവർ: ഋഷിമാരെ 'മന്ത്രദൃഷ്ടാക്കൾ' എന്നാണ് പുരാണങ്ങൾ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത്, ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ലഭിച്ച വേദമന്ത്രങ്ങൾ അവർ ധ്യാനത്തിലൂടെ ദർശിക്കുകയും അത് ലോകത്തിന് വേണ്ടി എഴുതുകയും ചെയ്തു. വിശ്വാസികൾക്ക് വേദങ്ങളെന്നാൽ ഋഷിമാരുടെ സൃഷ്ടിയല്ല, മറിച്ച് അവർ ദൈവീകമ...
Comments
Post a Comment