പ്രഹ്ലാദൻ: ഭക്തിയുടെ അഗ്നിപരീക്ഷ
പണ്ടുകാലത്ത്, ഹിരണ്യകശിപു എന്നൊരു ശക്തനായ അസുര രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. തൻ്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അവൻ, താൻ രാത്രിയിലോ പകലോ, വീടിനകത്തോ പുറത്തോ, ആയുധങ്ങൾകൊണ്ടോ അല്ലാതെയോ, മനുഷ്യനോ മൃഗമോ ആൽ മരത്തിലോ കടലിലോ വായുവിലോ, ഭൂമിയിലോ ആകാശത്തോ വെച്ചോ മരിക്കില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു. ഇത്രയും വലിയ വരങ്ങൾ ലഭിച്ചപ്പോൾ അവൻ അഹങ്കാരിയായി, താൻ മാത്രമാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏക ദൈവം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
എന്നാൽ, ഹിരണ്യകശിപുവിൻ്റെ മകനായ പ്രഹ്ലാദൻ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിൻ്റെ പരമഭക്തനായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും നാരായണ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇത് ഹിരണ്യകശിപുവിനെ വല്ലാതെ കോപാകുലനാക്കി. അവൻ മകനെ വിഷ്ണുഭക്തിയിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ പല വഴികളും നോക്കി. ഗുരുക്കന്മാരെ വെച്ച് പഠിപ്പിച്ചു, ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, തല്ലിച്ചതച്ചു. പക്ഷേ, പ്രഹ്ലാദൻ്റെ ഭക്തി ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല. അവൻ പറഞ്ഞു, "അച്ഛാ, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു എല്ലാ ജീവികളിലും കുടികൊള്ളുന്നു. അങ്ങയുടെ ഉള്ളിലും എൻ്റെ ഉള്ളിലും എല്ലാ തൂണുകളിലും പുല്ലിലും ഇലയിലുമെല്ലാം ഭഗവാനുണ്ട്."
മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കോപം വർദ്ധിച്ച ഹിരണ്യകശിപു, മകനെ കൊല്ലാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ പ്രഹ്ലാദനെ ഒരു മലയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് തള്ളി, പക്ഷെ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ഒരു മാലാഖയായി വന്ന് പ്രഹ്ലാദനെ രക്ഷിച്ചു. പിന്നീട് ആനയെക്കൊണ്ട് ചവിട്ടിച്ചു, വിഷം കൊടുത്തു, തീയിലിട്ടു. പക്ഷെ പ്രഹ്ലാദൻ ഭക്തികൊണ്ട് സുരക്ഷിതനായിരുന്നു. അവസാനം, ഹിരണ്യകശിപു തൻ്റെ സഹോദരിയായ ഹോളിഗയോട് പ്രഹ്ലാദനെയും എടുത്ത് തീയിലിരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തീയിൽ വെന്തെരിയുന്ന വസ്ത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഹോളിഗയെ അഗ്നിദഹിപ്പിക്കില്ലെന്ന് അവൻ കരുതി. പക്ഷേ, ഹോളിഗ വെന്തുമരിച്ചു, പ്രഹ്ലാദൻ ഒരു പൊള്ളൽപോലുമേൽക്കാതെ തീയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു.
എല്ലാ പരീക്ഷണങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹിരണ്യകശിപു ഒരു തൂണിനെ ചൂണ്ടി പ്രഹ്ലാദനോട് ചോദിച്ചു, "നിൻ്റെ വിഷ്ണു ഈ തൂണിലുണ്ടോ?" പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു, "അച്ഛാ, എല്ലാത്തിലും ഭഗവാനുണ്ട്." ക്ഷുഭിതനായ ഹിരണ്യകശിപു തൻ്റെ ഗദകൊണ്ട് ആ തൂൺ തല്ലിത്തകർത്തു. അപ്പോൾ, ആ തൂണിൽ നിന്ന് ഭഗവാൻ വിഷ്ണു നരസിംഹമൂർത്തിയായി അവതരിച്ചു – മനുഷ്യനോ മൃഗമോ അല്ലാത്ത, ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കൊല്ലാൻ വന്ന അവതാരം.
അവൻ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കൊട്ടാരത്തിന് പുറത്തും അകത്തുമല്ലാത്ത പടിവാതിലിൽ വെച്ച്, രാത്രിയോ പകലോ അല്ലാത്ത സന്ധ്യാസമയത്ത്, ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാതെ തൻ്റെ നഖങ്ങൾകൊണ്ട് വയറു കീറി അവനെ കൊന്നു. അങ്ങനെ, നരസിംഹമൂർത്തി തൻ്റെ ഭക്തനായ പ്രഹ്ലാദനെ സംരക്ഷിച്ചു. ഭക്തിയുടെയും അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തിൻ്റെയും ശക്തിയാണ് ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
പ്രഹ്ലാദൻ (Prahladan)
ഹിരണ്യകശിപു (Hiranyakasipu)
നരസിംഹം (Narasimham)
വിഷ്ണുഭക്തി (Vishnubhakthi)
ഭക്തികഥകൾ (Bhakthikathakal)
പുരാണ കഥകൾ (Purana Kathakal)
ഹോളിഗ (Holika)
നരസിംഹാവതാരം (Narasimhavatharam)