മരണമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ: വനവാസത്തിലെ ഒരു പരീക്ഷണം

കഠിനമായ വെയിൽ. പാണ്ഡവർ വനവാസത്തിലാണ്. ദാഹം കൊണ്ട് തൊണ്ട വറ്റിവരണ്ടപ്പോൾ, ജലം തേടി നകുലൻ പുറപ്പെട്ടു. ദൂരെ ഒരു മനോഹരമായ തടാകം കണ്ട നകുലൻ സന്തോഷത്തോടെ അതിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ദാഹം സഹിക്കവയ്യാതെ വെള്ളം കുടിക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ അദൃശ്യമായ ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങി:

"നിൽക്കൂ പാണ്ഡുപുത്രാ! ഈ തടാകം എന്റേതാണ്. എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകിയതിനുശേഷം മാത്രം ജലം പാനം ചെയ്യുക." ദാഹത്താൽ വലഞ്ഞ നകുലൻ ആ മുന്നറിയിപ്പ് അവഗണിച്ച് വെള്ളം കുടിക്കുകയും ഉടൻ തന്നെ ബോധരഹിതനായി വീഴുകയും ചെയ്തു. നകുലനെ കാണാതെ അന്വേഷിച്ചു വന്ന സഹദേവനും അർജ്ജുനനും ഭീമനും ഇതേ അവസ്ഥ തന്നെ നേരിട്ടു. ഒടുവിൽ, അനുജന്മാരെ തിരക്കി ധർമ്മപുത്രരായ യുധിഷ്ഠിരൻ അവിടെയെത്തി. തന്റെ സഹോദരന്മാർ ജീവനറ്റതുപോലെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട് അദ്ദേഹം തകർന്നുപോയി. എങ്കിലും ആ ജലാശയത്തിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അതേ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു. അത് ഒരു യക്ഷൻ ആയിരുന്നു. യുധിഷ്ഠിരൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: "അങ്ങയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചാലും, എനിക്കറിയാവുന്നതുപോലെ ഞാൻ മറുപടി നൽകാം." യക്ഷൻ ചോദിച്ച നൂറുകണക്കിന് ചോദ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ ചിലത് ഇവയായിരുന്നു: യക്ഷൻ: "ഭൂമിയേക്കാൾ ഭാരമുള്ളത് എന്താണ്? ആകാശത്തേക്കാൾ ഉയരമുള്ളത് എന്താണ്?" യുധിഷ്ഠിരൻ: "പെറ്റമ്മയാണ് ഭൂമിയേക്കാൾ ഭാരമുള്ളവൾ. പിതാവാണ് ആകാശത്തേക്കാൾ ഉയരമുള്ളവൻ." യക്ഷൻ: "വായുവിനേക്കാൾ വേഗതയുള്ളത് എന്താണ്? പുല്ലിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ പടരുന്നത് എന്താണ്?" യുധിഷ്ഠിരൻ: "മനുഷ്യന്റെ മനസ്സാണ് വായുവിനേക്കാൾ വേഗതയുള്ളത്. മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളാണ് (ആകുലതകൾ) പുല്ലിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ പടരുന്നത്." യക്ഷൻ: "ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം എന്താണ്?" യുധിഷ്ഠിരൻ: "ഓരോ നിമിഷവും ജീവികൾ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും, താൻ മാത്രം എന്നെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുമെന്ന് മനുഷ്യൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിലും വലിയ അത്ഭുതം മറ്റെന്തുണ്ട്!" യുധിഷ്ഠിരന്റെ വിവേകപൂർണ്ണമായ മറുപടികളിൽ സംപ്രീതനായ യക്ഷൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് ജീവൻ തിരികെ നൽകി. ഈ കഥ നൽകുന്ന പാഠം: നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും പ്രതിസന്ധികൾ എന്ന 'യക്ഷൻ' വഴിമുടക്കി നിൽക്കാറുണ്ട്. വെപ്രാളം കാണിച്ച് അധർമ്മത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ (മുന്നറിയിപ്പുകൾ അവഗണിച്ച്) നീങ്ങിയാൽ പരാജയമായിരിക്കും ഫലം. എന്നാൽ വിവേകത്തോടെയും ക്ഷമയോടെയും സത്യത്തെ മുറുകെപ്പിടിച്ചാൽ ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയെയും നമുക്ക് മറികടക്കാൻ കഴിയും. അറിവിനേക്കാൾ വലുത് ആ അറിവ് ജീവിതത്തിൽ പകർത്താനുള്ള വിവേകമാണ് എന്ന് മഹാഭാരതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.